شد كه : « از رسول خدا اطاعت كنيد و از آنان كه صاحب الامر باشند از شما مؤمنان » و حكم آن در بارهء على و حسن و حسين ثابت و بر جا ماند . در رابطهء با اين دستور قرآن بود كه رسول خدا گفت : « هر مؤمنى كه من سرپرست و مولاى او هستم ، على مولى و سرپرست او خواهد بود » و گفت : « به شما مؤمنان سفارش مىكنم كه از كتاب خدا و خاندان من جدا مشويد كه من از خدا درخواست كردم تا ميان قرآن و خاندانم جدائى نيفكند تا به قيامت كه بر حوض كوثر دست آنان را در دست من گذارد و خدا پذيرفت » . و باز رسول خدا گفت : « به خاندان من درس مدهيد كه آنان از شما داناترند » . و گفت : « خاندان من شما را از راه حق بدر نمىبرند و به راه ضلالت نمىكشانند » . اگر رسول خدا لب فرو مىبست و خاندان خود را معرفى نمىكرد ، خاندان فلان و به همان مدعى مىشدند كه ما صاحب الامر شمائيم . اما خداوند - كه پايهء عزّ و جلال او بلند باد - براى اين كه سخن رسول را در معرفى خاندانش